Vendimi nr. 17489 i vitit 2024: Režimi i diferencuar dhe blerja e ushqimeve në burg

Vendimi i fundit nr. 17489 i 29 marsit 2024 nga Gjykata e Kasacionit ofron pikëpamje të rëndësishme në lidhje me menaxhimin e të burgosurve të nënshtruar një regjimi të diferencuar, veçanërisht sa i përket autorizimit për blerjen e ushqimeve në mënyrë të mbijetesës. Ky vendim, i cili anulon pa vonesë vendimin e Gjykatës së Mbikëqyrjes së Sassarit, thekson ndërveprimet delikate midis të drejtave individuale dhe nevojave për siguri brenda institucioneve penale.

Konteksti normativ dhe kushtet e legjitimitetit

Ligji i 26 korrikut 1975, nr. 354, në nenin 41-bis, rregullon mënyrat e ndalimit për subjektet e konsideruara të rrezikshme, duke vendosur masa kufizuese për të garantuar sigurinë e brendshme. Në këtë kontekst, Gjykata ka ripërsëritur se mohimi i Administratës penale për blerjen e ushqimeve, siç është rasti i miellit dhe majasë, është legjitim nëse bazohet në nevoja objektive për rend dhe siguri. Ky qasje është në përputhje me nevojën për të parandaluar situata rreziku brenda burgut.

Të burgosurit e nënshtruar një regjimi të diferencuar sipas nenit 41-bis të Kodit Penal - Autorizimi për blerjen e ushqimeve në mënyrë të mbijetesës - Mohimi - Legjitimiteti - Kushtet - Rastet. Në lidhje me regjimin e diferencuar sipas nenit 41-bis të ligjit të 26 korrikut 1975, nr. 354, është legjitim vendimi me të cilin Administrata penale nuk autorizon blerjen për mbijetesë dhe mbajtjen e ushqimeve, mbi bazën e nevojave objektive për rend dhe siguri të brendshme, përderisa kufizimet e pasojave nuk prekin të drejtat e të burgosurit për shëndet dhe ushqim. (Rasti në lidhje me mohimin e blerjes për mbijetesë të miellit dhe majasë, miratuar për shkak të inflamabilitetit të tyre të lehtë si dhe për shkak të mos-essencialitetit të tyre, duke qenë se i burgosuri mund të shfrytëzojë ushqimin e siguruar nga Administrata, në përputhje me tabelat ushqimore ministeriale).

Implikimet për të drejtat e të burgosurve

Vendimi thekson se, megjithëse janë legjitime kufizimet e vendosura për arsye sigurie, këto nuk duhet të dëmtojnë të drejtat themelore të të burgosurve, veçanërisht ato që lidhen me shëndetin dhe ushqimin. Administrata duhet të sigurojë që ushqimi i siguruar të respektojë tabelat ushqimore ministeriale, në mënyrë që të burgosurit të mund të mbajnë një gjendje të duhur shëndetësore.

  • Legjitimiteti i mohimit të blerjes së ushqimeve në bazë të nevojave për siguri.
  • Të drejtat e të burgosurit për shëndet dhe ushqim duhet të mbrohen.
  • Mundësia për të shfrytëzuar ushqimin e siguruar nga Administrata si alternativë.

Konkluzione

Në përfundim, vendimi nr. 17489 i vitit 2024 përfaqëson një pikë të rëndësishme referimi për menaxhimin e të burgosurve në regjimin e diferencuar, duke theksuar nevojën për të balancuar nevojat për siguri me të drejtat themelore të të burgosurve. Ky ekuilibër është thelbësor për një drejtësi penale që respekton dinjitetin njerëzor, edhe brenda strukturave të burgut.

Studio Ligjore Bianucci