Koment mbi Vendimin nr. 26263 të vitit 2024: Prindëria e Ndashme dhe Dhunimi në Familje

Vendimi i fundit nr. 26263 i datës 30 maj 2024, i depozituar më 4 korrik 2024, ofron një reflektim të rëndësishëm mbi konfigurimin e krimit të dhunës në familje. Në veçanti, Gjykata ka vendosur se thjesht ndarja e prindërisë, në mungesë të një lidhjeje martesore ose të bashkëjetesës, nuk është e mjaftueshme për të konfigurouar një marrëdhënie "familjare" për qëllimet e zbatimit të normave penale që lidhen me dhunën.

Konteksti Normativ dhe Jurisprudencial

Gjykata ka bërë referencë në nenin 572 të Kodit Penal, i cili rregullon krimet e dhunës në familje, duke theksuar se prindëria e ndashme, e cila mungon në ndërveprime domethënëse midis palëve, nuk mund të përbëjë vetvetiu një parakusht për konfigurimin e krimit. Ky qasje bazohet në interpretimin e nenit 337-ter të Kodit Civil, i cili përcakton detyrimet e prindërve në lidhje me formimin dhe mbajtjen e fëmijëve, pa krijuar ndonjë lidhje reciproke midis prindërve.

Mungesë martese dhe bashkëjetese - Prindëri e përbashkët - Konfigurimi i krimit - Mjaftueshmëria - Pëjashtimi - Arsyet. Në çështjen e dhunës në familje, prindëria e ndashme, jashtë një marrëdhënieje martesore ose bashkëjetese dhe në mungesë të kontakteve domethënëse midis autorit të veprimeve dhe viktimës, nuk mund të përbëjë, vetvetiu, parakusht për të konsideruar se ekziston një marrëdhënie "familjare" e rëndësishme për qëllimet e konfigurimit të krimit. (Në motivim, Gjykata sqaroi se detyrimet e formimit dhe mbajtjes së fëmijëve të parashikuara nga neni 337-ter të kodit civil ndaj prindërve nuk krijojnë një marrëdhënie reciproke midis tyre, duke qenë se fëmija i tyre i përbashkët është subjekti i vetëm i interesuar).

Implikimet e Vendimit

Ky vendim përfaqëson një pikë të rëndësishme referimi për jurisprudencën në fushën e të drejtës së familjes dhe dhunës. Principi i vendosur nga Gjykata e Kasacionit sqaroon se lidhjet familjare nuk mund të konsiderohen në mënyrë superficiale, por kërkojnë ndërveprime konkrete për t'u njohur për qëllime penale. Implikimet praktike të këtij vendimi janë të ndryshme:

  • Forcimi i nevojës për prova konkrete të dhunës për të konfigurouar krimin.
  • Sqarimi i të drejtave dhe detyrimeve të prindërve në mungesë të një lidhjeje martesore.
  • Reduktimi i mundshëm i akuzave të pabazuara të cilat mbështeten ekskluzivisht në prindërinë e ndashme.

Konkluzione

Në përfundim, vendimi nr. 26263 i vitit 2024 ofron një vizion thelbësor mbi dinamikat familjare dhe implikimet e tyre ligjore. Gjykata e Kasacionit, me ndërhyrjen e saj, sqaroi se prindëria e ndashme nuk është e mjaftueshme për të konfigurouar një marrëdhënie të dhunës, duke kërkuar një analizë më të thellë të ndërveprimeve midis palëve të përfshira. Ky qasje mund të kontribuojë në një mbrojtje më të madhe të të drejtave si të prindërve ashtu edhe të fëmijëve, duke shmangur abuzimet me sistemin juridik në situata konflikti familjar.

Studio Ligjore Bianucci